West Runton

Wreszcie zdecydowałam się sprawdzić dlaczego piecze mnie noga.... Słońce pomimo opuszczonych do połowy rolet rzuca ostrymi jak brzytwa promieniami po łóżku i miałam nadzieję, że to na nie zwalę to pieczenie, ale nie udało się. Moje kolana pod gaciowymi spodniami przypominają raka po wrzątku i wchłaniają olej kokosowy jak gąbka. Jakiś czas temu odkryłam zbawienne właściwości oleju kokosowego i teraz właściwie kupuję słoik od czasu do czasu i traktuję jak krem na wszystko. Czyli idealne nawilżenie po kąpieli, idealny krem na wysuszoną skórę. Nic tak dobrze nie nawilża mojej nadwrażliwej i podatnej do przesuszeń skóry, a mam nie najgorszy arsenał po radioterapii. Nadal numerem jeden jest olej kokosowy tłoczony na zimno i dzięki temu cudownie pachnący kokosem.
Ale nie o tym miałam pisać.... Leżę z laptopem na brzuchu, bo nawet stolika nie chce mi się wyciągać i delektuję się dzisiejszym dniem z dziewczynami i jednym chłopakiem. Dziewczyny zgadały się na wypad nad morze i wybrały jedną z moich ulubionych plaży, czyli West Runton, gdzie odpływ i przypływ jest dość gwałtowny i widowiskowy. Jest kilka takich ulubionych przeze mnie plaży, ale ta zwłaszcza wiosną i latem odsłania piękno morza, a moje dziewczyny uwielbiają je podpatrywać i czasem siedzą nad krewetkami, krabami i szukają różnic gatunkowych, czy osobniczych. Ale dzisiaj była z nami Monika i Ashley, a do tego pogoda dopisała tak, że trudno było wyjść z wody. Nawet mnie, która od lat nie pływała w morzu tak zaimponowało ciepłe morze północne, że z wielką przyjemnością popływałam w wyjątkowo ciepłym morzu. Kiedy to ja ostatni raz pływałam w morzu? To chyba było bardzo dawno, bo nie potrafię sobie przypomnieć. Aż zamarzyła mi się pianka z ABC i spojrzenie jak to wygląda w głębinie.... Może....
Na razie próbuję dojść do siebie popijając napój imbirowy z miodem i miętą z plasterkami cytryny i jestem gotowa na powtórkę za tydzień. Tylko chyba dzika plaża z fokami gdzie odpływ nie jest aż tak widoczny ale ...... O tym za tydzień, a jutro rodzinny piknik z dziećmi przed zakończeniem roku i od czwartku wakacje. Prognoza pogody mówi, że trochę lata będzie jeszcze, ale co będzie przyjmiemy z dobrodziejstwem inwentarza.... bo deszcz po takim dniu byłby też przyjemny.

Ale deszczu nie było, okłady z mrożonek w ręczniku dały  pożądany skutek i dzisiaj siedzę na patio z nogami w wodzie, bo do basenu w tym słońcu ani iść, ani tym bardziej w nim siedzieć... Jeszcze tylko słówko w temacie Semilaca. Kilka dni mam pazurki mocno eksploatowane piaskiem na plaży, bo babki z wnuczką trzeba robić, słoną wodą i kuchennymi pracami a na dokładkę ubabrałam je sobie klejem przy przyklejaniu kwiatków do kartki i ... nic, nadal wyglądają ślicznie. Teraz nie mogę doczekać się, aż będę testowała kolejny kolor, a kusi mnie zamówienie kolejnych kolorów i topów...

Semilac od zera.

Przygotowania do wyprawy nad morze w pełnym toku. Zaczęło się od niewinnego pytania o buty do wody.... I trzy dorosłe osoby miały co robić, poszukując po całym domu worka z butami do wody i przynajmniej wiemy gdzie jest wiele rzeczy o których myśleliśmy, że zaginęły. Po wielu poszukiwaniach znaleziona została torba nurka z płetwami i ABC nurka gdzie wepchnięte były wszystkie pary butów do wody.Pianki dziewczyn były na swoim miejscu w szafie, tak jak siatki na kraby i wiaderka.
Wygląda na to że jesteśmy gotowe do wyprawy, sprzęt czeka na zapakowanie, a rano zostało przygotować jedzenie na kilka godzin, bo woda 'wyciąga'. Ja cieszę się jak małe dziecko na odpływ i morską bryzę, a może i spotkanie z fokami.
Pomalowałam sobie dzisiaj po raz kolejny pazurki. Nie wytrzymałam czekać kolejnego tygodnia na kolejną próbę lakieru hybrydowego i po prostu z instrukcją krok po kroku zrobiłam wszystko od początku. Drugi raz wyszło lepiej i było łatwiej. Nawet mnie to zaczyna bawić, a białe kropeczki też wyszły równe. Czas na kolejne wzorki. Ja chyba mam problem z dopasowaniem się do czasu wolnego innych ludzi i pewnie dlatego lubię umieć chociaż trochę na wszelki wypadek i mieć możliwość ratować się samodzielnie i po cichu.Tak się łatwiej żyje i mniej problemów, ale i czasu coraz mniej. No ale czas wolny to czas stracony, więc po prostu lepiej go dobrze wykorzystać, niż płakać że przeleciał przez palce.
A w dzisiejszych czasach nauczyć można się wszystkiego samemu. Tak ten świat się rozwinął, że malowania paznokci również i to z każdym szaleństwem, tyle że wolniej jak na profesjonalnym kursie, ale odpowiednio drogim. Więc jak to mówią, coś za coś i pazurki na dwa tygodnie z głowy, chyba że znowu wpadnie mi do głowy zmiana.